Kategoria: Dzienne Domy Pomocy Społecznej

 W piątek 7 lutego 2014 roku mieliśmy zaszczyt po raz kolejny uczestniczyć  w spektaklu przygotowanym przez grupę teatralną ,,Empatia” działającą w Domu Pomocy Społecznej DKiPZS przy ul. Romera 21/29 w Szczecinie. Tym razem tytuł przedstawienia brzmiał: ,,Grona Grudnia”. Prezentowana sztuka teatralna opowiadała, ujmując to w wielkim skrócie, o historii niespodziewanego rozdzielenia matki i syna w trakcie tragicznego Grudniowego Pogromu Robotników w Szczecinie w roku 1970. W grudniu tego roku w kilku miastach na Wybrzeżu doszło do strajków, demonstracji i starć ulicznych, spacyfikowanych przez milicję i wojsko. Bezpośrednią przyczyną tragicznych tzw. Wydarzeń Grudniowych było wprowadzenie znacznych podwyżek cen artykułów pierwszej potrzeby przed świętami Bożego Narodzenia. Na scenie Teatru Empatia ukazany został  dramat mieszkańców Szczecina, stoczniowców oraz poszukiwania przez matkę jej syna i jego przyjaciół, uczniów liceum, którzy kierując się młodzieńczą beztroską i ciekawością wyruszyli, aby zobaczyć rozruchy przed płonącym Komitetem Wojewódzkim PZPR. W trakcie całego spektaklu panowała niezwykła cisza. Dopiero po jego zakończeniu widzowie bili gromkie brawa, a później  wiele osób – uczestników, czy świadków przedstawionych zdarzeń z Grudniowego Pogromu Robotników w Szczecinie ze łzami w oczach dziękowało za przypomnienie czasów, o których nie wolno nam zapomnieć. My z wielką niecierpliwością czekamy już na kolejną sztukę prezentowaną przez tak niezwykłą grupę jak ,,Teatr Empatia”.

 Warsztaty dotyczące kodeksu kulturalności i tolerancji pt.,, Jakim Cię widzą takim Cię piszą’’ odbyły się w DDPS/Ł w czwartek, dnia 06.02.2014r. W związku z dużym brakiem nietolerancji wobec drugiego człowieka postanowiliśmy aby uczestnicy warsztatów mieli okazję między innymi zapoznać się ze sposobami komunikacji zachowując pełen szacunek należny drugiemu człowiekowi. Głównym  celem warsztatów było skłonienie do refleksji nad istotą tolerancji (słowa kluczowe to wolność osobista, szacunek, odmienność, każdy inny – wszyscy równi, normy, zasady, wartości, relacja międzyludzka oraz godność). Warsztatowi towarzyszył również pokaz filmowy pt.. ,,Ja w środku tańczę’’, wyreżyserowany przez Damiena O Donnella. Film przybliżający problemy i troski osób niepełnosprawnych. Na koniec wykonaliśmy test na tolerancję, czyli ,,nic co ludzkie nie jest Ci obce”. Zliczona punktacja dała nam obraz jakimi jesteśmy ludźmi, czy na pewno wszyscy z nas są tolerancyjni …? Po przeprowadzonych zajęciach odbyła się gorąca dyskusja, głęboka ,,burza mózgów” oraz wymiana zdań pomiędzy podopiecznymi. Myślimy, że warto było zorganizować takie zajęcia chociażby dla garstki ludzi i dla nawet najmniejszej zmiany postawy wobec drugiego człowieka.

 Spotkaniem z wizażystką rozpoczęliśmy cykl warsztatów specjalistycznych porad dla seniorów. Podczas warsztatów dowiedzieliśmy się, jak dbać o naszą urodę i jakich kosmetyków używać, by zawsze pięknie wyglądać. Pani wizażystka opowiedziała również o szkodliwości nadmiernej ekspozycji słonecznej i konsekwencjach poparzeń słonecznych. Dwie nasze koleżanki były modelkami i poddały się rokoszom zabiegów pielęgnacyjnych. Efekty tych zabiegów były nadspodziewanie. Delikatny, prawie niewidoczny makijaż sprawił, że ich twarze promieniały.  Chociaż wydawać by się mogło, że warsztaty te skierowane były głównie do pań, to jednak panowie z ogromnym zainteresowaniem słuchali tego co mówiła Pani prowadząca warsztaty. Ciekawostką dla nas były także porady z zakresu pielęgnacji dłoni. Sposoby pielęgnacji i rodzaj kosmetyków używanych do rąk były dla nas czymś nowym. Ważne jednak, że już wiemy co robić, by nasze dłonie nie były zimą spierzchnięte i wyglądały zdrowo.

Długie zimowe wieczory sprawiają, że możemy ponownie wrócić do naszych pasji. Tak więc odłożone na okres lata włóczki i druty zostały wyciągnięte z szuflad i zakamarków, po to by powstały nowe sweterki, szaliki i czapki. Do łask powróciły także gry towarzyskie i karty. Stałym elementem dnia jest partyjka ,,tysiąca” rozgrywana przez naszych panów. Ostatnio udało nam się także utworzyć grupę fanów ,,brydża” – w związku z czym powołaliśmy do życia brydżowe wtorki i czwartki. Tworzymy też piękne rzeczy w ramach terapii zajęciowej, wykorzystując technikę re’compsclulpteru (ekologiczne wykorzystanie rzeczy i materiałów zużytych, już nikomu do niczego nie potrzebnych). W środy przychodzi do nas Pani Aneta, która prowadzi zajęcia ze śpiewu. Bardzo się cieszymy z zajęć muzykoterapii, bo śpiewać lubimy ogromnie, a  tańczyć jeszcze bardziej. Śpiew i taniec dodają nam energii do życia i ujmują lat. Więcej czasu spędzamy także w naszej pracowni kulinoterapii , oddając się przygotowywaniu różnych potraw nie tylko na potrzeby Domu. Możemy też przygotować z własnych produktów swoje imieniny czy urodziny. Z utęsknieniem jednak wszyscy wyczekujemy wiosny i długich spacerów w promieniach słońca.

W naszym Domu nie może zabraknąć tradycyjnej zabawy karnawałowej, tym bardziej, że  karnawał tegoroczny jest bardzo długi. Pomysłodawczynią tematyki balu była nasza koleżanka Jadwiga Biejnia. Propozycja bardzo nam się spodobała, gdyż przed laty często braliśmy udział w tego rodzaju balach. I tak zaczęło się wyciąganie z głębokich zakamarków szaf zapomnianych sukien i innych elementów strojów. Przez dwa tygodnie popołudniami, z różnych gałganków i innych materiałów tworzyliśmy dla siebie stroje, co było dla nas doskonałą zabawą. Nawzajem wypożyczaliśmy sobie bluzki,  kolorowe szaliczki i dodatki . Na bal przyszliśmy w wymyślonych przez nas strojach i … pomysłowość  naszych koleżanek i kolegów przeszła wszelkie oczekiwania. Na bal przybyli: lalka Barbie, człowiek z dalekiej Syberii, Król dzikich pól, Alicja z Krainy Czarów i wiele innych barwnych postaci.  Zabawę poprowadziła Pani Kierownik  Małgorzata Jasińska, a konkursy przygotowały i poprowadziły Pani Małgosia Fijołek i Pani Helena Woźniak. Natomiast my świetnie bawiliśmy się w rytmach naszych ulubionych przebojów.

 W 2014 roku wznowiliśmy cykl spotkań z Panią Cecylią Judek -Sekretarzem Książnicy Pomorskiej. Tym razem Pani Cecylia opowiadała nam o Marii Dąbrowskiej. Przedstawiona z ogromną pasją postać pisarki stała nam się bardzo bliska. Z uwagą słuchaliśmy opowieści o przygodach, rozterkach, podróżach i przeżyciach kobiety której utwory  dobrze znamy. Znamy też dobrze bohaterów powieści ,,Noce i dnie”, ale fascynującym dla nas było odkrycie, że wątki z prawdziwego życia pisarki przeplatały się z wątkami życia bohaterów tak dobrze znanej nam powieści. Ciekawe czy Maria Dąbrowska w rzeczywistości też dostała bukiet nenufarów…? Spotkania z Panią Cecylią są bardzo ciekawe i wzbogacone o prezentację fotografii z życia autorów, ich rękopisy i ciekawe, często żartobliwe, anegdoty. Poznawane w ten niecodzienny sposób wielkie postacie naszej historii stają się nam po prostu dobrze znajome. W lutym poznamy Ninę Rydzewską  zapomnianą szczecińską pisarkę.

 Dnia 27.01.2014r. mieliśmy ogromną przyjemność obejrzeć ,,Inny Świat’’ w  reżyserii Doroty Kędzieżawskiej.  Wzruszający film, pełen poczucia humoru o wybitnej aktorce filmowej i teatralnej Danucie Szaflarskiej, która wprowadziła Nas w świat swoich wspomnień. W trakcie filmu mieliśmy okazję zobaczyć zdjęcia, a także kadry z filmowych projekcji, z których słynie Danuta Szaflarska – ,,Zakazanych piosenek’’, ,,Skarbu’,  ,,Pożegnanie z Marią’’ czy ,,Pora umierać’’. Wszystko ukazane w czarno- białej poetyce wprowadziło Nas w czas naszych wspomnień z lat młodości. Ten niezwykle wzruszający dokument   oglądaliśmy  w jednym z najstarszych działających nieprzerwanie w tym samym miejscu kin na świecie. Warto również wspomnieć, że Kino Pionier otrzymało w 2005r. Certyfikat Księgi Rekordów Guinessa poświadczający, że jest najstarszym kinem. Założycielem kina był Otto Blauert, rok później przejął je Albert Pietzke. Początkowo funkcjonowało jako "Helios", później, do 1945, nosiło nazwę "Welt-Theater". Od grudnia 1945 r. do grudnia 1950 r. działało jako "Odra". Pierwszym wyświetlanym po wojnie filmem był ,,Iwan Groźny’’ w reżyserii Siergieja Eisensteina. Niewątpliwie był to dla nas dzień pełen pozytywnych i nowych wrażeń. Wkrótce zamierzamy udać się ponownie tam na inną równie interesującą, skłaniającą do refleksji projekcję filmową.

Dzisiaj  obchodziliśmy swoje święto ! Z wielką radością i uśmiechem powitaliśmy maluchy z zaprzyjaźnionego przedszkola  ,,Pentliczek”. Dzieciaczki przygotowały dla nas niespodziankę w postaci występów podczas których mogły zaprezentować swoje umiejętności recytatorskie, taneczne i muzyczne. Program artystyczny przygotowany przez dzieci  dodał nam mnóstwo energii co przełożyło się na gorące brawa jakie otrzymały od nas dzieci. Dodatkową atrakcja były malutkie własnoręcznie przygotowane przez dzieci prezenty dla nas. My z kolei przez kilka dni w ramach terapii robiliśmy  kwiatuszki z cukierków które wręczyliśmy młodym artystom w ramach podziękowania za występy. Już dziś cieszymy się ogromnie z kolejnego występu zapowiedzianego przez przedszkolaków, bo każda impreza łącząca pokolenia nie tylko na długo pozostaje nam w pamięci,  ale przede wszystkim pozytywnie nas nastraja i daje dużo radości.

,,(…) Pędzą wnuki ulicami z ogromnymi laurkami. Te laurki pełne kwiatków są dla wszystkich babć i dziadków. A dziadkowie wraz z babciami już czekają przed domami. Przez lornetki patrzą w dal wystrojeni jak na bal (….)’’. I tak we wtorek 21 stycznia 2014 roku Podopieczni naszego Domu z radością uczestniczyli w spotkaniu zorganizowanym specjalnie dla nich  z okazji ,,Dnia Babci i Dziadka”. B W tym wyjątkowym Dniu były śpiewy i tańce oraz poczęstunek, który wykonaliśmy w ramach zajęć z kulinoterapii – była szarlotka, ciasto marchewkowe oraz tzw. „Zebra”,a także słodka kawa i herbata.  Zabawa niewątpliwie ubarwiła naszym Seniorom  codzienny, szary i zimowy dzień chwilą radości. Miła rozmowa, żarty i dowcipy sprawiły, ze czas płynął wolniej a przyjemne chwile żal było zakończyć.  Jeszcze raz  200 lat Wam Wszystkim Nasi Seniorzy !!! 

 Tym razem szefową w naszej pracowni kulinoterapii była pani Helena Woźniak, pod okiem której  przygotowywaliśmy ciasto ,,Rafaelo” na jutrzejszą  imprezę z okazji Dnia Babci i Dziadka. W ten sposób możemy pokazać, że nie tylko trzymamy się starych przepisów kulinarnych , ale również otwarci jesteśmy na uczenie się czegoś nowego od młodych ludzi. ,, Rafaelo” po raz pierwszy pojawi się na naszych stołach a wygląda niesamowicie apetycznie. Musimy jednak cierpliwie poczekać do jutra. No cóż do jutra…